Eenzaam voor de spiegel
Ongeveer een jaar geleden werkte ik als interimkracht aan de receptie van een groot bedrijf, ter vervanging van een vrouw die in bevallingsverlof was. Ik zat in het midden van een immense hal met spiegelende wanden. Vanop mijn stoel kon ik de hele dag naar mezelf kijken. :-)
Het was de meest eenzame job die ik ooit heb gehad. Ja, de postbode kwam elke ochtend langs, en om de vijf minuten rinkelde de telefoon, maar echt menselijk contact was er niet. Als receptioniste was ik geen volwaardig lid van het team. De mensen passeerden wel vaak aan de receptie, en de meesten begroetten me, maar daar bleef het bij. Ik denk niet dat ik er op die zes maanden tijd veel gesprekken heb gehad die over iets anders dan het weer gingen, en die langer dan een paar minuten duurden. En wat het nog erger maakte: zelf tijdens mijn middagpauze mocht ik mijn plaatsje tussen de spiegels niet verlaten.
Na een paar weken was ik de verveling en de eenzaamheid beu. Ik begon wat in de kastjes en laden te snuffelen van de vrouw die ik verving. En daar vond ik een dagboek. Daarin deed ze haar 'affaire' met een collega uit de doeken. Zonder namen te noemen, weliswaar. Beiden waren getrouwd. Zij was bereid haar man te verlaten voor hem, maar hij was duidelijk niet van plan zijn huwelijk op te geven. Al haar verdriet en haar frustraties stonden in het dagboek beschreven. Heel pijnlijk allemaal, vooral als ik bedacht dat ze op dat moment thuis was, in bevallingsverlof. Hoe zou haar leven nu zijn? Hoe zou ze zich voelen? Vreemd hoe je zo'n medelijden kan hebben met iemand die je nooit hebt gezien.
Dit rare voorval maakte de job eigenlijk nog frustrerender en eenzamer. Ik was heel blij toen mijn laatste dag in die blinkende spiegelhal aanbrak. Het kon me zelfs weinig schelen dat er bijna niemand van mijn 'collega's' echt afscheid kwam nemen.
Vorige post: Een dagje solliciteren
Volgende post: Terug naar school?
"Ik heb talloze interimjobs gedaan, maar heb nog nooit vast werk gevonden. Mijn 'carrière' tot nu toe is er eentje van twaalf stielen en dertien ongelukken."
