Redactieblog

Aangezien Brussel de hoofdstad is van ons land, en de hoofdstad van het Europese Keizerrijk, vind ik dat Brussel te druk is. En ik heb geen zin om in het hol van de leeuw te gaan werken.

Alhoewel ik echt op zoek ben naar een toffe job, heb ik toch niet echt zin om zowel 's morgens als 's avonds deel te nemen aan de drukke spits.

Het is gemakkelijk voor mij met de trein naar Brussel te gaan. En als je elke dag de verwonderlijke architectuur van Brussel ziet, voel je minder stess. Het is ook belangrijk voor me.

Hoe ik ertoe gekomen ben in Brussel te gaan werken: ik was niet al te goed op school en vreesde toen al dat het later 'de staat' zou worden. Toen ik er na een aantal jaartjes heen en weer zwendelen toch eindelijk aanbelandde, had ik echt het gevoel dat dit kwam omdat ik mijn kansen elders in het Vlaamse land extreem laag schatte. Ik heb het niet echt geprobeerd.

Als dat gepaard gaat met een merkelijk betere job (met beslissingsbevoegdheid en beter betaald) is Brussel te overwegen.

Dan ben ik dagelijks 3,5 tot 4u onderweg. Ze zouden wat meer rechtstreekse treinen moeten voorzien vanuit Gent Dampoort!

Ik ben meertalig en heb vroeger ook in Brussel gewerkt. Zou graag terug een verantwoordelijke functie uitoefenen. Ben 5 jaar Directeur en Voorzitter van de Raad van Bestuur van een NV geweest. Ik zou er graag terug invliegen. Ik doe alles met het openbaar vervoer omdat ik in de buurt van een station woon met frequente dienst op Brussel. Voor of na de spitsen vertrekken en terugkomen schrikken mij niet af.

Brussel is een mooie stad, waar het aangenaam is en de mensen vriendelijk. Jarenlang heb ik er in het onderwijs gewerkt en ik zou het direct opnieuw doen, omdat ik er veel voldoening van heb gehad en ook een massa ervaring opgedaan heb. Alleen jammer van het druk verkeer.

Ik werk al jaren in Brussel en kan het volgende erover kwijt: 's morgens weg in het donker en 's avonds terug in het donker, 12 uur van huis weg, wat betekent dat ik 's avonds nog 3 uur voor mezelf heb. Na boodschappen, huishouden, eten... schiet er niet veel tijd meer over als ik 's anderendaags uitgerust wil zijn. Balans werk-privé is 4:1 en ligt daarmee compleet uit evenwicht, wat zich op langere termijn kan uiten in o.a. ernstige stressklachten. Het werk dat ik doe, is er jammergenoeg niet op lokaal niveau. Een paar dagen per week telewerk zou voor een stuk de balans werk-privé kunnen verbeteren, maar sommige bedrijven zijn te sceptisch en niet mee met de tijd. Om de scheefgegroeide werk-privébalans te compenseren, neem ik elk jaar een maand onbetaald verlof in de zomer. Sindsdien kan ik gemakkelijker vrede nemen met mijn situatie.