Catalaanse huisjes
Een tijd geleden is mijn collega en kameraad Francis, die ik heb leren kennen op Malta, ook naar Spanje afgezakt om te werken voor HP. De eerste drie weken van zijn verblijf in Barcelona heeft hij in een hotel doorgebracht –op kosten van de werkgever, gelukkig maar– en sinds deze week verblijft hij even bij ons. 't Is immers niet evident om in het buitenland een job aan te nemen en dan ook nog snel snel een goede woonplaats te vinden. Als je alleen bent is een kamer financieel voordeliger dan een flat, en dus is Francis ondertussen al een aantal kamers in de stad gaan bekijken. Hij doet me wat denken aan een student die op zoek is naar een kot.
Toen Daniela en ik in Barcelona aankwamen, hebben we ook wel wat moeite gehad om een geschikte flat te vinden. Daniela heeft kamers en flats gezien waarvan we ons afvroegen hoe het mogelijk was dat mensen zoiets te huur durven aanbieden. De keuken in een piepklein kastje ingebouwd, mini-kamers aan een prijs die de pan uitswingt …
Nog een extra moeilijkheid als je hier iets wil huren: de mensen spreken Spaans … of, euh, nee, Catalaans eigenlijk … Het tekenen van ons huurcontract heeft ongeveer drie uur in beslag genomen omdat we het eerst moesten ontcijferen. Ik moet er wel bij zeggen dat de meeste Catalanen heel vriendelijk zijn en helpen waar het kan. En dat die vriendelijkheid niet overal ter wereld geldt, daarvan hebben we een duidelijk voorbeeld gezien bij onze huurbaas op Malta … die man had zeer vreemde ideeën en regels. Zo mochten we soms de was niet buitenhangen op zondag. Wat we wél deden natuurlijk. Onze kleren moeten toch kunnen drogen!
Wij wonen nu in Sabadell, een vrij grote stad op ongeveer 20 kilometer van Barcelona. Dat is al bij al een rustige omgeving. En we hangen er de was buiten wanneer we willen ;-).
Vorige post: Van pennenvrienden tot geliefden
Volgende post: The waiter
"Mijn naam is Jelle. Ik ben 27 en werk als ICT'er bij Hewlett-Packard. Niet gewoon in België, maar in het fantastische Barcelona."
