Van theorie naar praktijk
Ik ging dus ondernemer worden. Alleen, hoe begin je daaraan?
De voorbereiding:
Eerst heb ik wat rondgesurfd op het internet. Daar vond ik een interessante brochure op de site van het Ministerie van Economische zaken. Er staat onder meer in aan welke eisen je moet voldoen om zelfstandige te mogen worden. Bleek dat ik met mijn diploma en achtergrond een eigen zaak mocht opstarten. Toch heb ik nog een cursus bedrijfsbeheer gevolgd. Ik zat zelf nog met een aantal vragen dat ik beantwoord wilde zien. En mijn man, die Nederlander is, vond de cursus ook wel interessant. Zo stak hij ook iets op van de Belgische wetgeving.
Zo gezegd, zo gedaan. We besloten de versnelde versie te nemen. Niet te onderschatten: drie avonden per week. Het was winter, vroeg donker … Maar wie A zegt, moet B zeggen. Met 27 startten we de cursus. We werden eerst wat vreemd bekeken. Je zag onze medeleerlingen denken: "Wat doen die oudjes hier?". Maar al snel werden we beschouwd als de "mama en papa" van de klas. We gaven uitleg waar nodig en keken taken na. Leuk!
Uiteindelijk zijn we met z'n twaalven overgebleven. Niet zo verwonderlijk, want inhoudelijk was de cursus niet van de poes. Je krijgt een inleiding in commercieel beleid, financieel beleid, recht, wetgeving, administratie en boekhouden. Daarnaast moet je ook nog een bedrijfsplan opstellen om te zien of je droom kans op slagen heeft. De docenten waren heel streng en sceptisch. Ze laten je verstaan dat je zelden iets unieks opricht, dat een hoop mensen je zijn voorgegaan en dat er bitter weinig in hun opzet zijn geslaagd. Maar dat was buiten mij gerekend. Op dat vlak heb ik wel wat pitbullallures. ;-) Ik bijt me in iets vast en ga ervoor. Met resultaat. Ik had op m'n eindrapport 83.67 %.
Enkele concrete stappen:
Nu ik m'n diploma op zak had, moest ik een aantal concrete stappen ondernemen.
- Ik moest beslissen of ik een eenmanszaak, een BVBA, of een NV wilde oprichten. Ze zijn alle drie verschillend en hebben alle drie hun voor- en nadelen. Goed nadenken is de boodschap. Uiteindelijk opteerde ik voor een eenmanszaak.
- Ik werd lid van Unizo. Als starter kan je bij hen terecht voor ondersteuning. Via Unizo vroeg ik een ondernemersnummer aan (BTW-nummer, kostprijs 70 euro).
- Daarna heb ik me bij een Sociaal verzekeringsfonds aangesloten. Dit fonds zorgt ervoor dat je de documenten krijgt die je bij je ziekenfonds moet inleveren. Bovendien brengt het alles in orde bij het Rijksinstituut voor de Sociale Verzekeringen der Zelfstandigen. Ik lichtte ook het ziekenfonds in.
- Tot slot vroeg ik ook bij de gemeente de nodige vergunningen aan. Ik opende een rekening bij de bank en ik bracht de verzekering op de hoogte.
En dat was nog maar het begin …
Later meer!
Vorige post: Een korte levensschets
Volgende post: Een bedrijf, een naam
Op m'n vijftigste ben ik zelfstandige geworden. M'n omgeving verklaarde me gek. Op die leeftijd begin je af te bouwen, luidde het. Anderen misschien, maar ik dus niet. Ik begon met iets op te bouwen. Ik ging ervoor. En ik ga er sindsdien nog elke dag voor.