Beter dan chocolade
Ik ben een pietje precies. Alles moet netjes gepland zijn. Ik hou van een strak programma dat geheel volgens mijn regels verloopt. Het positieve hiervan is dat je niet vaak voor een verrassing komt te staan. Het negatieve, dat je er heel wat tijd en voorbereiding insteekt. Zo was het ook met de animatie die ik wilde voorzien op de beurs.
Ik had contact met een zelfhulpgroep uit het Leuvense. Die groep had ook een bandje: Large Admitted. Leuke lui die zich inzetten voor mensen met een maatje meer en ook nog goed konden zingen … Ik bood hun een stand op de beurs aan en als tegenprestatie wilden ze graag een paar nummertjes zingen. Alles ging goed, tot een paar muzikanten ziek werden. Maar, met wat goede wil en improvisatie vonden we een oplossing. De zoveelste.
Daarnaast kwam ik op het internet een a-capellagroep op het spoor: 'Better than Chocolate' heette die. Wat een naam, wat een stemmen, wat een dames... Zoals de naam suggereert, hielden ze van chocolade. In die zin pasten ze perfect in de doelgroep van de beurs. Maar, voor niets gaat de zon op … Ik kon me hen niet veroorloven. Uiteindelijk vonden we een compromis: zij wilden gratis optreden als ik voor een leuke outfit zorgde. Ik nam contact op met A'part, de winkel uit Peer die de modeshows verzorgde, en kreeg hen zover om ook deze dames te kleden. Weer een zorg minder.
Verder kon ik ook rekenen op een vriendin van me die zelf in een bandje speelde samen met haar man en een paar goede vrienden. En voor de dode momenten had ik met radio Be One een ruilovereenkomst: zij maakten reclame voor mij en ik bezorgde hun een leuke promotiestand op mijn beurs.
Het programma begon zowaar te swingen. :-)
Vorige post: The show must go on
Volgende post: Sanitair zonder geheimen
Op m'n vijftigste ben ik zelfstandige geworden. M'n omgeving verklaarde me gek. Op die leeftijd begin je af te bouwen, luidde het. Anderen misschien, maar ik dus niet. Ik begon met iets op te bouwen. Ik ging ervoor. En ik ga er sindsdien nog elke dag voor.